27 km in de Marathon van Rotterdam….

27 km in de Marathon van Rotterdam….

Even heb ik gebaald, me ongelovelijk kut gevoeld, dat ik de marathon van Rotterdam niet uit heb kunnen lopen. Maar dat gevoel had al snel een plekje. Ik heb vrede met de beslissing die ik nam toen ik 27 km, redelijk gemakkelijk, had afgelegd. Ik was net een loper gepasseerd die met de ambulance afgevoerd zou worden en ik voelde me niet lekker. Ik was heel erg misselijk. En licht in mijn hoofd terwijl ik genoeg gegeten en gedronken had. De zaterdag ervoor was ik ook al misselijk maar toen dacht ik dat t van de zenuwen kwam. Misschien toch een virusje onder de leden? Ik had geen zin om een ambu aan de binnenkant te gaan bekijken en ben op de Erasmusbrug, waar mijn nichtje en mijn 2 zoons stonden, uitgestapt. Het was goed zo. Mooi geweest. En mooi was t zeker. Ik heb genoten van elke stap. Van het publiek, mijn naam roepend, applaudisserend, aanmoedigen gilden of even een duimpje omhoog staken. Van alle kids die me een high five hebben gegeven en van die ene mevrouw die me zelfs een roos gaf om me een hart onder de riem te steken. (Ik heb hem aan een jongen bij de waterpost gegeven wat ook weer de nodige hilariteit opleverde) De muziek die er automatisch voor zorgde dat ik een lach op mijn gezicht kreeg en net dat stapje extra deed. Van de vrijwilligers en organisatie dit dit allemaal mogelijk hebben gemaakt. Van de medelopers die zoveel mogelijk rekening met elkaar hielden ook al was t, vooral in het begin, best druk. (Hardlopers zijn over het algemeen sociale mensen.) Van de prachtige stad en het heerlijke weer. Ik heb genoten. En volgend jaar kom ik zeker terug.

Het hardlopersbloed kruipt waar t niet gaan kan. En ik ben inmiddels besmet met het marathonvirus. Ik vond t zo’n kick dat ik niet wil wachten tot volgend jaar. Mijn spierpijn is bijna over, nog een beetje stijve enkels maar dat mag geen naam hebben. Vanaf dinsdag ga ik weer trainen. Intervallen! Dat is een training die ik t minst leuk vind en dus t snelst laat schieten of oversla. En daarom ga ik die training weer oppakken bij mijn vrienden van Loopgroep gRUNN. Als mijn werk t toelaat loop ik daar dan ook op zondag een duurloop en dan nog 2 keer in de week zelf volgens een opbouwend schema. Ik heb nog 25 weken. Nog 25 weken tot de Marathon van Amsterdam. En ook daar hoop ik weer net zo te genieten als in Rotterdam!

Geschreven door saskia4971

Related Posts

Rotterdam op hardloopschoenen

Rotterdam op hardloopschoenen

Oude liefde

Oude liefde

113 steentjes

113 steentjes

Ik liep een marathon!

Ik liep een marathon!

7 reacties

  1. Rudi Loof - 16 april 2015, 20:48

    Ik dacht al: Loopgroep gRUNN, dat moet in Groningen zijn! Leuk! Ik ben Groninger van geboorte. Goed dat je naar je lichaam hebt geluisterd Saskia. En je hebt toch maar mooi 27 km. genoten! Ik heb er ook erg van genoten. Alvast veel succes in Amsterdam!

  2. Marteijn Mout - 17 april 2015, 09:02

    Mooi er om toch zo’n mooie draai aan te geven Saskia en veel succes met voorbereiding naar Amsterdam!

  3. Dick - 17 april 2015, 09:30

    Goed om te luisteren naar je lichaam. En volgende keer beter. En nog een noorderling dus. 😉

  4. sanne - 17 april 2015, 11:25

    Ik heb het al eerder gezegd, maar ik vind je een HELD! Luisteren naar je lichaam is zó belangrijk; om het op precies dat moment te doen getuigt van grote klasse. Echt, die M in Amsterdam , die ga je halen! Dat geloof ik!

  5. annekevisser - 18 april 2015, 11:21

    Saskia, knap dat je geluisterd hebt naar je lichaam. Rustig aan weer beginnen en dan zie ik je graag in Amsterdam!

  6. makapia a.k.a. Nicole - 22 april 2015, 08:14

    Bij 27km uitstappen. Dat is niet waar je voor hebt getraind en dan toch doen wat het beste is voor je lijf is een moeilijke beslissing. Je wilt het halen.
    Er komen genoeg mensen voorbij die eigenlijk hadden moeten stoppen. Knap dat zo ver bent gekomen en nog knapper dat je bent gestopt.

Reageren op dit artikel is niet meer mogelijk.