After marathon dip

Je hoofddoel van het voorjaar zit er op… en dan? Dat ondervond ik half mei, en eigenlijk al in april.

Vanaf december ben ik gaan trainen voor de marathon van Zeeuws Vlaanderen welke op 18 april werd gelopen. Dit was was eigenlijk een test voor de Great Wall Marathon in Beijing (China) op 16 mei.

Aangezien ik nog geen marathon had gelopen, en de Great Wall Marathon heel zwaar zou worden wilde ik ervaren hoe mijn lichaam zou reageren op 42 kilometer (en een beetje).  Na mijn eerste marathon voltooid te hebben heb ik een week of twee weinig tot niks gedaan om mijn lichaam rust te geven. Daarna heb ik nog een paar keer wat gelopen, maar echt veel meters heb ik tussen beide marathons ook niet meer gemaakt. Het was vooral herstellen en proberen wat ritme te houden. Maar van harte ging het eigenlijk al niet meer.

Het was maar goed dat de reis en de locatie zo bijzonder waren waardoor ik me toch kon motiveren. Want zo vaak kom je niet in de gelegenheid om over de Chinese Muur te kunnen lopen. Het was dan ook een geweldige ervaring en blij dat ik het gedaan hebt. Maar het was ook gelijk even over met de looppret.

Niet dat ik geblesseerd ben geraakt, maar ik kwam in een gigantische dip terecht qua lopen/sporten. De periode voor de marathon, januari tot en met half april heb ik ruim 600 kilometer gelopen. Zo’n drie tot vier keer in de week. Op vrije zaterdagen of zondagen, na het werk, of voor het werk als ik een drukke avond voor de boeg had.

En eigenlijk had ik toen minder tijd als nu om te lopen. Het voetbalseizoen zit er op, dus ik hoef geen training meer te geven aan de jeugd, maar toch heb ik moeite om me te motiveren om te gaan lopen. En het lukt me ook niet echt. Twee weken terug heb ik weer een poging gewaagd en heb ik weer 3 korte rondes gelopen in een week, maar na een weekend weg ben ik weer terug bij af en kom ik de bank alleen nog maar af om te werken en te feesten.

Waar ik voorheen het bier wat meer liet staan, drink ik nu ook ‘s avonds thuis mijn glaasje. Daarnaast maakt mijn barbecue volop overuren, de zakken chips belanden weer in de winkelwagen en het slaappatroon is ook minder door de zomeravonden. Resultaat is een gewichtstoename van 9 kilo. Nu mocht er ook wel wat bij, maar 9 is toch wel behoorlijk veel.

Kortom, allemaal zaken die het lopen niet ten goede komen.

Het is wellicht allemaal wat te veel van het goede geweest. Het lopen bedoel ik dan. Twee halve marathons een 30K wedstrijd en twee marathons in de eerste 4,5 maand van 2015.

Voor het najaar zijn de plannen dan ook wat minder, met één voornaam hoofddoel, de halve marathon van Eindhoven. Richttijd is 90 minuten. Maar dan zal ik wel fit en goed getraind aan de start moeten staan. Eerste echte voorbereiding zal zijn op zondag 13 september met de Bridge to Bridge loop in Arnhem.

Om dat te gaan halen moet ik nu de trainingen wel weer op gaan pakken. Benieuwd hoe dit gaat lopen. Er ligt nog één struikelblok  op de route en dat is onze kermis over 3 weken. Daarvoor moet ik toch al weer een aantal trainingsrondes hebben gemaakt en na de kermis geen terugval meer krijgen.

Na de halve Marathon in oktober moet ik dus zorgen dat ik goed herstel, niet te veel wedstrijden ga inplannen, maar rustig door blijf trainen. In het voorjaar van 2016 staat er vervolgens maar 1 doel op het programma, geen marathon deze keer, maar wel de Roparun. Dat wordt mijn eerste keer, en daar heb ik zo ontzettend veel zin in. Met deze stok achter de deur moet het goed gaan komen!

 

Geschreven door useric66

1 reactie

  1. annekevisser - 14 juli 2015, 08:10

    Respect dat je het allemaal gedaan hebt, maar het lijkt me inderdaad ‘iets’ te veel van het goede. Rustig weer opbouwen en elke stap is er een! Plezier is eerst weer belangrijk. Succes

Reageren op dit artikel is niet meer mogelijk.