Atlethiekclub/Loopgroep

Atletiekclub

Ik loop nu al zo ongeveer 5 jaar, ben eigenlijk altijd best wel sportief bezig geweest. Als klein opdondertje zat ik op gym, later met mijn vader en broertje veel op de racefiets en badminton gespeeld bij een club samen met mijn ouders en mijn broers. En zo van de ene op de andere dag er geen zin meer in. Aantal jaren niks gedaan maar dat was het ook niet. “Ga dan voetballen,” zei mijn moeder, “dat vind je toch leuk?” (Ik ben de enige in ons gezin die van voetbal houd.)

Stoppen met sporten

Dat heb ik ook een aantal jaren gedaan, keihard geknokt om in het eerste damesteam te komen en toen kreeg ik te horen dat ik moest stoppen met sporten omdat ik een slijtage in mijn heup had. Ongeveer 5 jaar geleden kreeg ik een burn-out en ben op aanraden van de fysio begonnen met hardlopen, ik was hier niet gelijk enthousiast over alhoewel ik altijd gesport heb had ik altijd een hekel aan hardlopen. Wonderlijk genoeg heeft het lopen mij geestelijk wel goed gedaan en net zoals vele anderen werd ik daarna toch wel lichtelijk verslaafd aan het lopen.

Pauze

Om mijzelf te blijven stimuleren om te lopen heb ik mij voor een aantal runs ingeschreven en dat werkte wonderwel, maar ja omdat ik alles alleen deed zonder begeleiding deed ik al snel teveel en was het lopen op een gegeven moment niet meer leuk. Ik heb een poosje een rustpauze ingelast en ben daarna info gaan opzoeken op het Internet en helemaal weer van voren af aan begonnen en dat werkte super. De lol in het lopen was weer helemaal terug. Ik liep de 5 km in 30 min en kon zelfs al een 10 km run lopen.

Blessure

Helaas kreeg ik vorig jaar augustus een vervelende blessure. Een peesontsteking in de scheenbeen, voor wie dit ook wel eens heeft gehad weet wat het is en voor wie het nog niet heeft gehad hoop ik dat je het niet krijgt, de pijn is gewoon niet te beschrijven maar het voelt dus alsof bij iedere stap die je doet iemand met een mes in je been steekt. Na 3 weken op krukken te hebben gelopen mocht ik voorzichtig weer beginnen. Heb een vriendin (die wou beginnen met hardlopen) gevraagd of ze met mij wou trainen, dat hebben we samen gedaan tot ik in oktober aan mijn voet geopereerd ben (liep al een jaar met klachten) daarna hebben we het weer opgepakt.

Einzelganger

Ik heb altijd alleen gelopen, was een echte einzelganger gewoon omdat je dan lekker je eigen tempo kunt lopen, je hoeft niet sneller of langzamer dan je wilt/kunt. Ik ben in eerste instantie ook met een vriendin gaan samen lopen omdat ik niet veel mocht trainen, zij wou zich ook aan melden bij een opstart cursus en ik dacht ach laat ik dat ook doen ik kan er altijd iets leren. Nou en in die 12 weken naar de aanloop van een run heb ik meer geleerd dan in de 4 jaar ervoor. Daarna kwam de run waar we voor getraind hadden, iedereen van ons groepje (12 personen) startte gelijk maar daarna ging wel ieder zijn eigen tempo.

Geweldig gevoel

Die dag heb ik voor het eerst beneden het half uur gelopen op de 5 km, maar het allermooiste van die dag vond ik toch wel de saamhorigheid in ons groepje de dingen die je na de run deelt, normaal pakte ik mijn spullen en ging naar huis en nu was het nog even lekker na babbelen van hoe ging het bij jou? en wat vond je wel en niet prettig? Op basis hiervan ben ik bij de atletiekvereniging gaan kijken en heb me daar ook gelijk na een (gratis) proefperiode aangemeld. Ik kan helaas maar 1 keer in de week bij de club trainen maar ik loop toch zeker daarnaast ook 2 keer per week voor mezelf en dan lekker met muziek op genieten van de omgeving.

 

Geschreven door loershop

Related Posts