A Canterbury Tale

A Canterbury Tale

Uit de hemel komt het met bakken naar beneden. Het regent katten en honden, zoals de Britten hier zeggen. In de verte klinkt zelfs donder. Maar weer of geen weer, gelopen zal er worden. Met 350 andere lopers wacht ik op het startsignaal voor de halve marathon van Canterbury. We staan op een smalle oprijlaan die leidt naar een boerderij.

Canterbury is een plaatsje op zo’n 2 uur rijden van Londen en ligt in het uiterste zuidoosten van Engeland. Ooit was het een bloeiende Romeinse plaats. Na de ondergang van het Romeinse Rijk veranderde Canterbury in een idyllisch Engels plaatsje die bekend staat om een grote Kathedraal, Middeleeuwse architectuur en de spannende The Canterbury Tales. Ondanks de naam de van de Halve zullen we helaas niet in Canterbury zelf lopen.

De opbrengst van de loop gaat naar een goed doel. In het Groot-Brittannië is gebruikelijk om evenementen te organiseren voor liefdadigheid. Het goede doel is Pilgrims Hospice, een instelling die palliatieve zorg aanbiedt.

Voor Canterbury heb ik Londen bezocht. Natuurlijk mocht een rondje in het centrum niet ontbreken. In een uur tijd liep ik door Hyde Park, passeerde Buckingham Palace, zag de Big Ben, liep langs de Thames en eindigde bij Trafalgar Square. Ik kwam vele Loopmaatjes tegen. Ook in Groot-Brittannië heerst het loopvirus. Wat moet het gaaf zijn om eens de marathon van Londen te lopen. Eerst maar Berlijn eind september!

En dan klinkt eindelijk het startsignaal. De halve marathon is dus niet in Canterbury, maar in het heuvelland net buiten de stad. We passeren weilanden, fruitgaarden en dorpjes zoals Petham en Waltham. Koeien en paarden kijkend ons glazig ons. De schapen geloven het allemaal wel en grazen onbekommerd door.

Ondanks de regen is het parcours niet glad. De heuvels zijn een stuk pittiger dan die ik gewend ben in duingebied Meijendel bij Scheveningen-Wassenaar) en de Zevenheuvelenloop bij Nijmegen. De heuvels zijn in afstand langer en hebben een hoger stijgingspercentage. De meeste heuvels gaan gestaag omhoog. Eentje is direct steil, namelijk de laatste heuvel, en sta ik nog net niet geparkeerd om het in wielertermen uit te drukken. Eenmaal naar beneden is het steeds zonder remmen dalen. Alle zeilen bij zetten en hop naar beneden!

Onderweg haal ik aardig wat lopers in. De bordjes met de afgelegde afstanden zijn niet in kilometers, maar in mijlen. Een halve marathon is circa 13,1 mijl. Langs de kant staan gelukkig toeschouwers die veelal ‘Well done!’ roepen.

De finish komt in zicht. Ik heb nog wat energie over – bij de heuvels heb ik geen kick-and-rush tempo toegepast – en haal lopers in. De finish is op dezelfde plek als de start. Uiteindelijk kom ik over de lijn als 87ste. Mijn eindtijd is 1:43:34 en is aardig wat langzamer dan mijn tijd in Hoorn onlangs in juni (circa 1:37).

Het was gaaf om mee te doen. Het mooie landschap, de heuvels en de sympathieke organisatie. Voor hardlopers die ervaring willen opdoen met stevige klimmetjes kan ik zo’n lokale loop in Groot-Brittannië van harte aanbevelen. Ook voor trailrunners zijn er vaste mooie uitdagingen. En nu aftellen naar Berlijn (eerst nog de Bridge2Bridge in Arnhem)!

Geschreven door timocratie

2 reacties

  1. Marteijn Mout - 5 september 2015, 09:25

    Lijkt mij wel erg gaaf om daar rond te rennen en heuvels hebben natuurlijk impact op je tijd 😉

  2. timocratie - 5 september 2015, 10:44

    Tja, dacht wel ff ‘huh?’, maar leuke loop. Ook in Engeland zijn er aardig wat (lokale) lopen. Ik kwam drijfnat de finish over….

Reageren op dit artikel is niet meer mogelijk.