De uitdaging ( slot )

Langzaam worden we wakker gemaakt door het gebrabbel dat uit de kamer van onze bijna 2 jarige zoon komt. Het is zondag 19 oktober, niet zo maar een zondag voor veel lopers. Zo ook voor mij, en mijn zoon. Ruim anderhalf jaar geleden was hij de grote inspirator van wat ik vandaag gaan doen. Een marathon van 45 km met de kinderwagen, start in Purmerend, finish in het Olympisch stadion. Een uitdaging aan mezelf om op deze manier zoveel geld in te zamelen voor KIKA. Onderweg naar Purmerend begint het toch wel spannend te worden, ben de laatste dagen snot verkouden geweest, en mijn voorbereiding is door het bizarre jaar dat we achter de rug hebben niet optimaal.
Klokslag 10 uur vertrek ik in gezelschap van mijn schoonzus en 3 collega’s van haar, mijn 2 neefjes en nog een paar kinderen uit de buurt. Na 5 km slaat mijn gezelschap rechtsaf en ruil ik mijn zoon in voor een zak kattegrind, en vervolg ik mijn weg richting Amsterdam. Onderweg komen mijn ouders en zus een paar keer toeterend en toejuichend langs gereden. Aangekomen in A’dam noord word ik vergezelt door verschillende vrienden die een stuk mee fietsen, ook kom ik nog langs ons eigen huis waar mijn vrouw me een kus meegeeft. Dit is op het 30 km punt, en ik moet zeggen dat de benen nog goed voelen, wel tegen wind gehad het eerste stuk maar tot nu toe een ontspannen run. Het volgende deel van de route zou het zwaarste moeten zijn. De Schellingwoude- en Amsterdamse bruggen richting A’dam oost, 2 redelijke beklimmingen achter elkaar, ook deze gaan in een constant tempo makkelijk onder de zolen door. Aan het eind van de bruggen kom ik aan bij het officiĆ«le parcours. Omdat ik er niet op mag met de wagen ga ik op het fietspad ernaast rennen, goed te doen en krijg toch de volledige gezelligheid mee. Bij het viaduct onder de weesperstraat door ga ik op het parcours lopen en blijf dit doen tot en met het Vondelpark. De ene na de andere leuke reactie en toejuiching krijg ik, sommige kijken twijfelachtig in de wagen en zijn blij als ze zien dat er geen kind in de wagen zit. Na het Vondelpark neem ik mijn eigen route weer om richting de afgesproken plek aan de noordzijde van het stadion te gaan, daar geef ik de wagen af aan mijn vrouw en neem mijn zoon op de arm. Ik loop een stukje terug en vind een plekje waar ik weer op het parcours kom en zo het stadion in dribbel ( zoonlief weegt alweer 14 kilo šŸ™‚
De allermooiste finish die ik tot nu toe heb gehad, de uitdaging volbracht, en een afsluiting van zoals gezegd een bizar jaar waarin onze dochter (5 weken te vroeg) werd geboren, we afscheid moesten nemen van mijn schoonmoeder, en nu midden in een verhuizing zitten. Mijn zoon krijgt de medaille om gehangen en ik geef hem een hele dikke knuffel. En alhoewel hij me nog niet helemaal begrijpt bedank ik hem voor de inspiratie.
Op naar een nieuwe uitdaging ……

Geschreven door jerome hoogstraten
Getrouwd, vader van 2 kinderen, en fanatiek hardloper. Mijn nieuwe uitdaging is op 19 oktober 45 km met de kinderwagen te gaan rennen voor KIKA.

3 reacties

  1. Rudi Loof - 23 oktober 2014, 20:39

    Mooi verhaal Jerome. En gefeliciteerd met deze prestatie! Op naar een rustig(er) 2015!

  2. makapia a.k.a. Nicole - 26 oktober 2014, 18:44

    Ontroerend

  3. sanne - 27 oktober 2014, 08:13

    Wow! Prachtprestatie!

Reageren op dit artikel is niet meer mogelijk.