Dit was #MR15. Op naar marathon nr. 3!

Dit was #MR15. Op naar marathon nr. 3!

Het voelt weer hetzelfde als na Berlijn. Ik wil alles tegelijk vertellen en weet niet waar ik moet beginnen. Het is zoveel en zo overweldigend allemaal.

Mijn zoon, zijn vriendin en ik gaan op pad naar Rotterdam. Lekker vroeg, dan zijn we tenminste op tijd. Ik wil absoluut geen tweede Berlijn probleem (op het nippertje op tijd zijn voor het startbewijs) meemaken! Wat is het nog koud en guur als we aankomen! We kunnen dichtbij parkeren, dat was ongekend. Alles is dit keer goed te lopen en ligt dicht bij elkaar. We lopen naar de marathon Expo en blijven daar bivakkeren in verband met de kou totdat het voor mij tijd is om te starten.

Ik start in startwave 3. Nu wordt het lekker warm. Mijn zoon en zijn vriendin zitten bij de Mac op de bovenverdieping en hebben zo uitstekend zicht op de start. Ik kijk even kort naar het warmlopen van de elite renners. Zo mooi om te zien!

Daarna moet ik nog letterlijk rennen om op tijd mijn tas af te geven. Ik vind het wachten in het startvak dit keer lang duren. De zenuwen gieren weer door mijn keel. Eerst schalt Lee Towers door de boxen en dan bam, daar gaat het kanon af! De benen hebben er zin in! Daar gaan we!

Op naar de Erasmusbrug. Daar wil ik lopend even een paar foto’s van maken. Wat is het mooi om daar overheen te lopen en dat mag twee keer!

Er zouden verschillende loopmaatjes op meerdere plekken in het parcours staan om ons aan te moedigen. Ik heb er een aantal gezien, waaronder Berend en daar ben ik heel blij mee! Van tevoren heeft Sanne op twitter weer aan heldensupport gedaan, geweldig!

Na 5 km krijg ik me toch steken in de zij! Heb ik werkelijk nog nooit gehad. En het houdt een km aan. Vlijmscherpe, gemene pijn. Ik denk echt: na 5 km, really? En ineens is het weer weg pffff. Wat een opluchting. Na 7 km moet ik echt nodig plassen. Hup de bosjes in. Ik stap dwars door moerasachtig gebied…maar weet mijn schoenen eruit te trekken. Maar daarna kan ik eindelijk zonder kopzorgen verder.

De eerste 10/15 kilometer laat ik me toch weer mee slepen door de massa qua tempo. Ik wist dat als ik mazzel zou hebben ik onder de 5 uur kon lopen door dit tempo aan te houden, maar het was een risico en mede door de warmte en de aantrekkende wind was de tweede helft toch heel pittig.

Mijn zoon en zijn vriendin staan eerst bij de 27 km bij een leuke muziekband die bovenop de bus stond. Ze hebben het zo geregeld dat de band mijn naam al van verre roept en mij toezingt. Dat voelt echt geweldig!

Ook het publiek roept telkens je naam en soms heb je dat zo nodig! De kinderen langs de kant geven een high five en daar doe ik regelmatig aan mee. Het kost energie, maar leidt ook af. Om het voor jezelf plezierig te maken is het ook heerlijk om mee te joelen en te juichen. En ook de vrijwilligers die drinken uitdelen zijn zeer enthousiast en noemen je bij naam. De moed erin houden! Alleen het eten en drinken staat me op een gegeven moment zo tegen. Water niet, daar kan ik geen genoeg van krijgen en sponzen. Als ik al een gelletje zie begin ik te kokhalzen, maar ik ben wel heel trouw alles blijven innemen.

Dan zijn er nog venijnige heuveltjes op een moment dat je er GEEN behoefte aan hebt 😉

Onder de kubuswoningen door merk ik dat ik veel te hoog adem (na 29 km) en dreig flauw te vallen. Ik heb vervolgens even met mijn handen een kommetje gemaakt en zo rustig in-en uitgeademd en ja hoor. We kunnen weer!

En daar komt het Kralingse bos. Wat een slagveld. Daar wandelen veel mensen en/of ze lopen mank. Hoewel het zwaar is, kan ik wel blijven rennen en vind ik de stilte na de muziek en gillende mensen ook best even heel fijn. Ik kan me echt even goed concentreren. Hoewel mijn lijf allang aangeeft dat 35 km genoeg is, praat ik mezelf weer flinke moed in.

De laatste 2 km voor de finish tel ik nooit mee in mijn hoofd, die loop je vanzelf. Ja, ze zijn zwaar, maar je wordt gedragen. Zo’n vijftig meter voor de finish loopt mijn zoon met me mee en daarna kan ik gelijk burgemeester Aboutaleb de hand schudden. Ik ben helemaal uitgelaten en hij reageert net zo enthousiast. Allemaal fotografen eromheen. Komen vast nog leuke foto’s van.

Hoewel de einduitslag officieel op 5.16.27 staat, blijkt het parcours toch bij de meesten 42.76 te zijn geweest en bij mij ook. Eerst liep Runtastic synchroon met de km-borden en vanaf km 11 ongeveer ineens niet meer. Runtastic heeft op de 42.195 meter bij mij dan ook een tijd gemeten van 5.12.57 en daar ben ik heel blij mee! Het liefst had ik onder de 5 uur gelopen, maar het blijft een heel eind. De volgende wordt de marathon van Amsterdam in oktober en die wil ik in 4.30-4.45 uur uitlopen! Zolang ik progressie maak ben ik blij. Terugkijkend kan ik een marathon als volgt omschrijven: je maakt een reis. Letterlijk, maar ook zeker figuurlijk. Een reis naar binnen toe, een reis met jezelf en je mogelijkheden en tekorten. Zolang de positiviteit en de mogelijkheden overwinnen, kom je over de finish!

De benen voelen goed. De spierpijn is een stuk minder als na Berlijn. Op naar de volgende!

Meer foto’s volgen op mijn blog (zodra ze klaar zijn). Wil je mij blijven volgen kijk dan op Anneke rent!

Geschreven door annekevisser

Related Posts

Rotterdam op hardloopschoenen

Rotterdam op hardloopschoenen

Oude liefde

Oude liefde

113 steentjes

113 steentjes

Ik liep een marathon!

Ik liep een marathon!

12 reacties

  1. makapia a.k.a. Nicole - 13 april 2015, 18:55

    Gefeliciteerd! Mooi weer een marathon op je lijstje erbij.Die borden met de km aanduidingen, dat was op de 10 ook zo. We hebben bijna 11 gelopen, daar hoorde ik iedereen over.
    Ik wist ook niet waar ik moest beginnen met schrijven. 🙂 De wensen van Sanne vond ik ook geweldig. Die heb ik op FB gedeeld.
    Langs de kant word ik ook altijd emotioneel. Je ziet de mensen finishen die echt kapot zijn en zo blij zijn dat ze die Coolsingel hebben gehaald.

    • annekevisser - 14 april 2015, 06:33

      Ja Nicole, nu je het zegt, het was bij de 11 km al. Moet niet mogen. Ja, ik kan me dat heel goed voorstellen langs de kant, zou ik ook zeker hebben 😉

  2. cristian1974 - 13 april 2015, 21:11

    Gefeliciteerd, goed gedaan. Ambitieuze doelstelling hoor voor Amsterdam. Succes.

    • annekevisser - 14 april 2015, 06:33

      Hoi Christian, dank je. Ja dat klopt, maar het helpt! 😉

  3. Marteijn Mout - 14 april 2015, 08:39

    Mooi verslag Anneke, heerlijk om te lezen en super prestatie weer! En vee; succes met voorbereiding naar Amsterdam Marathon, we lezen er graag weer over 🙂

    • annekevisser - 14 april 2015, 11:34

      Dank je Marteijn 🙂

  4. sanne - 14 april 2015, 09:57

    Top gedaan weer Anneke! Bewonderenswaardig hoe je het allemaal doet. Dat nieuwe doel in Amsterdam ga je zeker redden!

    • annekevisser - 14 april 2015, 11:35

      Dank je Sanne 🙂

  5. Rudi Loof - 16 april 2015, 09:49

    Mooi verslag Anneke en herkenbaar. Wat een doorzettingsvermogen! Gefeliciteerd! Alvast succes in Amsterdam (maar je hebt nog even :-))

  6. saskia4971 - 16 april 2015, 19:50

    topper! Ik heb Rotterdam niet gehaald maar mijn nieuwe doel is om de marathon wel uit te lopen in Amsterdam. Misschien kom ik je wel tegen

    • annekevisser - 18 april 2015, 11:23

      Graag Saskia, succes straks met trainen weer!

Reageren op dit artikel is niet meer mogelijk.