“Eet en Ren” – met tegenzin begonnen maar in één hap verorberd

“Eet en Ren” – met tegenzin begonnen maar in één hap verorberd

Ik lees graag. Heerlijk wegdromen in een goed verhaal, opgaan in de cadans van de verteller. Enthousiasme delen en vooral als het spannend word niet stoppen met lezen. Zeker als het verhaal gaat over activiteiten die ik zelf ook erg leuk vind, kan ik helemaal wegdromen.

Die verwachting had ik niet van het boek Eet & Ren van Scott Jurek. Het boek komt al een tijd naar voren als ik zoek naar boeken over skyrunning. Maar iedere keer dat ik het naar voren kwam voelde ik weerstand. Ik had over Jurek gelezen in Born to Run van Christopher McDougall, waar hij in de groep Amerikaanse atleten zat die deel nam aan de eerste Copper Canyon Marathon. Ik had gelezen dat hij gemotiveerd en succesvol ultraloper is. Maar Eat & Run zou gaan over zijn loopprestaties én veganistische levensstijl. Ik verwachtte een activistisch boek met het doel te overtuigen veganist te worden, met een uitstapje naar hardlopen.

Volgens mij vermoedde Jurek dat een vooringenomen lezer het boek zou openen.  Hij opent dan ook met de stelling dat hij zijn verhaal gaat vertellen maar dat het aan de lezer is om hier lessen uit te trekken. En dat de lezer zelf mag bepalen welke elementen belangrijk zijn. Hij is er niet op uit mij te overtuigen. In het boek vertelt hij over zijn passie voor lopen, zijn motivatie om goed te zijn in wat hij doet, zijn interesse in wat hij eet en hoe hij daar is gekomen. Hij vertelt over fastfood en snel eten. Maar ook over zijn opvoeding en zelfgeschoten wild. Hij deelt zijn achtergrond en zijn keuzes.
Er staan een hand vol veganistische recepten tussen de verhalen over de jeugd van Jurek, hoe hij aan het sporten ging en niet uit blonk, hoe hij koos om beter te worden en te winnen, welke uitdagingen, twijfels en euforische momenten er komen als hij loopt en dat dit allemaal best gaat ondanks zijn veganistisch eetpatroon.

Jurek is een held. Hij liep en won wedstrijden zoals Hardrock-100, Badwater en Western States. Hij liep en werd tweede bij de allereerste Copper Canyon Ultamarathon zoals beschreven in Born to Run. Hij kwam het jaar daarna terug en won. Jurek weet hoe het is om ultramarathons te lopen in de moeilijkste omstandigheden en kan pakkend omschrijven wat dat met je doet. Het is dan ook een genot om ervaringen, gedachten, twijfels en overwinningsverhalen te lezen van een loper van dit kaliber.

In het boek beschrijft Jurek hoe hij is begonnen met hardlopen en hoe hij nooit begonnen is om de beste te zijn. Hoe hardlopen de meest praktische en betaalbare sport is geworden waar hij toegang tot had. Hij beschrijft de twijfels die hij moest overkomen om te winnen. Eerst het lef moeten hebben om te winnen. En daarna de twijfels die kwamen toen hij eenmaal de beste was. Hij beschrijft het plezier van lopen in de natuur en het genot van dit tot in de perfectie kunnen uitvoeren. Verhalen gaan over doorzetten, genieten en presteren. Een bijzondere combinatie. Bovenal geeft Jurek enkele goede tips om goed te kunnen lopen; bewust zijn van je houding, looptechniek en van wat je eet.

Zo komt het veganisme met vlagen terug in het verhaal. Het is een onderdeel waar lessen uit te trekken zijn en zijn argumenten helpen een mening te vormen.

Ik heb het boek in één weekend uitgelezen. Dat geeft aan dat het een verhaal is waar ik werd ingezogen en wat prettig doorleest. De heldenverhalen trekken aan tot doorpakken en het beeld van een symathieke ultra-athleet groeit met de pagina. En het veganisme? Ik heb er in ieder geval één goed recept in gevonden; goed smakende linzenburgers. Wie weet probeer ik wel eens wat meer.

Geschreven door arne

Related Posts

De BESTE tips om af te vallen!

De BESTE tips om af te vallen!

3 reacties

  1. sanne - 9 september 2014, 09:11

    Herkenbaar. Ook ik heb het boek gelezen en was blij verrast. Altijd mooi om een inkijkje te krijgen in het leven van iemand die zulke prestaties levert.

  2. Rudi Loof - 9 september 2014, 10:59

    Mooie review Arne. Ik heb het boek ook al een paar keer voorbij zien komen. Heb het zelfs al eens in mijn hand gehad in de boekhandel en toch weer weggelegd. Misschien moet ik het nog eens een kans geven 🙂

  3. arne - 11 september 2014, 20:29

    Rudi; dat had ik dus ook. Volgende keer dat je m ziet eerste hoofdstukje / inleiding even lezen! 😉

Reageren op dit artikel is niet meer mogelijk.